Chcecie nauczyć się czytać po polsku, ale myślicie, że polskie abecadło jest trudne? Pokażemy wam, że tak nie jest! Razem z nami dowiecie się, jak poprawnie wymawiać po polsku, jakie dwuznaki i trójznaki występują w polskim abecadle oraz znacznie więcej!

Polskie abecadło z przykładami

Veľké písmená	Malé písmená	Príklady	Preklady
A	a	ananas	ananás
Ą	ą	pociąg	vlak
B	b	bóbr	bobor
C	c	cebula	cibuľa
Ć	ć	ćma	mora
D	d	dom	dom
E	e	echo	echo
Ę	ę	dziękować	ďakovať
F	f	fort	pevnosť
G	g	góra	hora
H	h	huśtawka	hojdačka
I	i	igła	ihla
J	j	jaszczurka	jašterica
K	k	kot	mačka
L	l	lato	leto
Ł	ł	łóżko	lôžko
M	m	miłość	láska
N	n	noc	noc
Ń	ń	koń	kôň
O	o	obcokrajowiec	cudzinec
Ó	ó	ósmy	ôsmy
P	p	piątek	piatok
R	r	rdza	hrdza
S	s	Słońce	Slnko
Ś	ś	środek	stred
T	t	tydzień	týždeň
U	u	ucho	ucho
W	w	woda	voda
Y	y	czytać	čítať
Z	z	zadanie	zadanie
Ż	ż	żart	vtip
Ź	ź	źródło	prameň, zdroj

Wymowa polskiego abecadła

Akcent

V poľštine je dôraz (prízvuk) na druhej slabike od konca. Akcent w języku polskim różni się od słowackiego, nie jest długi, śpiewny, ale raczej mocny. Dlatego gdy będziecie mówili po polsku, będziecie musieli pamiętać o tym, żeby nie przeciągać, ale wzmocnić wymowę danej zgłoski. Nie obejdzie się bez ćwiczeń, ale na pewno dacie radę! 😉

Poniżej przedstawiamy trzy przykłady wraz z nagraniami:

Výnimkou sú slová gréckeho pôvodu a slovesá končiace na -śmy, -ście, -bym, -by, -byś, -byśmy i -byście, kde dôraz (prízvuk) pripadá na tretiu slabiku od konca. Napríklad:

Głoski miękkie

Slabiky ci, si, ni, zi, dzi sa vyslovujú mäkko ale s výrazním i. Aby zabrzmiały polsko musicie je wymawiać nie w pobliżu górnego dziąsła, ale na środku podniebienia. Wtedy będą brzmiały miękko, a wy będziecie dla Polaków brzmiali przyrodzeniej. Dla ułatwienia podajemy również przykłady:

Dwuznaki

W języku polskim występują dwuznaki – dż, ch, dź, rz, sz, cz. Chociaż dwuznaki te są ważną częścią języka i posiadają specjalny dźwięk, to polskie abecadło nie posiada dla nich osobnej pozycji. Dlatego jeśli szukacie w słowniku słów zaczynających się na cz lub ch, to znajdziecie je w rozdziale o słowach na literę c.

Odsłuchajcie przykładów i ćwiczcie z nami:

Ważną rzeczą jest wymowa dwuznaku rz. Najczęściej brzmi on tak jak polskie ż (słowackie ž), a oddzielna pisownia wynika z powodów historycznych i etymologicznych. Jednak w niektórych słowach rz wymawiane jest jak słowackie rz. Na przykład:

W tym miejscu chcemy jeszcze zaznaczyć, że polskie i słowackie ch nie jest wymawiane tak samo. Ba, we współczesnym języku polskim ch oraz h są nawet wymawiane zupełnie bez żadnej różnicy, jest to ten sam dźwięk. Temat zgłębialiśmy podczas z jednego z naszych strumieni:

Ubezdźwięczenie

Utrata dźwięczności to dość powszechne zjawisko w języku polskim. Polega ono na tym, że niektóre spółgłoski tracą na twardości pod wpływem innej spółgłoski lub same z siebie, najczęściej w pozycji wygłosu. Wtedy spółgłoska b brzmi jako p, w jako f, g jako k. Na przykład:

Ak sa vám tento článok páči a chcete ho mať kedykoľvek rýchlo k dispozícii,
uložte si ho ako Pin na svoj Pinterest (ideálne na nástenku o jazykoch)